Nasze uczennice na Konkursie Literacko-Plastycznym „Ślady Powstania Styczniowego – Historia i Pamięć”

17 kwietnia br. w Filharmonii Lubelskiej odbyła się Gala Finałowa Konkursu Literacko-Plastycznego „Ślady Powstania Styczniowego – Historia i Pamięć”, na której naszą szkołę reprezentowały Weronika Rybaczek i Klaudia Ciuba. Konkurs został zorganizowany z okazji przypadającej na ten rok 160. rocznicy wybuchu powstania i skierowany do uczniów klas VII-VIII szkół podstawowych oraz uczniów szkół ponadpodstawowych.

W kategorii literackiej, w której zadaniem ucznia było napisanie wiersza poświęconego miejscom, postaciom i motywom związanym z Powstaniem Styczniowym w swojej okolicy, uczestniczyły Weronika Rybaczek i Alicja Kozak. Natomiast w kategorii plastycznej, w której uczestnicy mieli za zadanie opracować autorską pracę w technice rysunkowej lub malarskiej, wzięła udział Klaudia Ciuba. Dziewczęta przygotowały piękne prace, jednak konkurencja była ogromna. Ocenie w kategorii plastycznej poddano 314 prac, a w kategorii literackiej – 223 prace.

Bardzo dziękujemy naszym uczennicom za udział w konkursie.

Ewa Pietras

Wiersze napisane na konkurs:

Weronika Rybaczek, kl. 8

„Kamienny Kruk”

Kamień omszały pod drzewem,

a nad nim słowik swym śpiewem

sławi żołnierza wśród lasów,

co za mrocznych zginął czasów.

Ponad tysiąc ludzi za broń chwyta,

z Moskalami w krwawej bitwie się wita.

Na ich czele Kruk w swym generalskim mundurze,

co jako ten kamień niejedną przetrwał burzę.

Od południa do wieczora walki wśród lasów toczone.

Moskale pobite, ich oddziały w proch rozbite…rozproszone.

Mimo że starcie z czternastoma oficerami wygrane,

mało kto pamięta te dzieje i tamtą polanę.

I tych, co zginęli i tych, co przetrwali,

to małe, szare ptaszę w chruślińskim lesie chwali.

Alicja Kozak, kl. 7

***

Zniewolona przez carat

Ziemia,

nad którą orzeł latał

i wzywał lud do czynów –

odnowy

tego świata.

Polska zakuta

w kajdany,

oddech traciła

w niemocy,

liczyła sama

na siebie,

bo znikąd

nie było pomocy.

Lecz byli

ludzie gotowi

nadstawić pierś

za Ojczyznę

i polsko – słowiańską mowę,

z pieśnią na ustach

Boże coś Polskę”.

Walczyli o wolność

do końca

w styczniowym, lodowym chłodzie.

Polak – powstaniec

umierał

Serce

oddając

swej

Matce…